Een nieuw huis

Daar is dan het eerste ‘officiële’ teken van leven van ons in Spanje. Dat betekent dat we eindelijk wat rust hebben gevonden om te schrijven en iets online te plaatsen. De afgelopen maand was nogal chaotisch. We hebben geleefd met onze handen open, veel ontvangen waar we niets voor hebben gedaan. Daarom is deze update gevuld met dankpunten en een paar gebedspunten.

---

• Inschrijving in Spanje: We hebben tijdelijk een verblijfsvergunning en konden de kinderen daarom inschrijven op school. Wel wachten we nog op één Nederlandse verklaring die we nodig hebben om het proces af te ronden.

• Santiago en Jeftha op school: Op de tweede donderdag dat we in Spanje waren, hoorden we dat de inschrijving van Santiago en Jeftha op school geregeld was en ‘s maandags moesten we ze brengen. School valt Santiago zwaar. Het Spaans kost hem veel moeite. Met een paar vakken loopt hij voor, maar helaas op taal wat achter, dus daar besteden we met z’n allen veel aandacht aan. En Jeftha … just goes with the flow!

• Caleb doet het prima: hij doet zijn naam als mr. Trouble eer aan. Elke dag vindt hij wel een nieuwe doos met iets van papa en mama waar hij iets uit vist waar hij eigenlijk niet mee mag spelen.

• Ons nieuwe thuis: We wonen al een maand in Spanje en hebben de meeste dozen uitgepakt en de kamers opgeruimd en we krijgen ritme in het leven. We zijn dankbaar dat we deze woning hebben gevonden en genieten van de boomgaard en de ruimte rond het huis. Hieronder vinden jullie ons nieuwe adres.

Willem de Groen / Nienke Wever
Canónigo Ordoñez 18 
Apartadó de correos n°20
29100 - Coín – Málaga  
España 

---

• Kerk gevonden: We zijn dankbaar voor de gemeente die we hebben gevonden. Je zou het een vreemdelingenkerk kunnen noemen; naast veel zendelingen komen er ook veel Afrikaanse en Latino bezoekers. Met een internationaal gevoel vinden we snel aansluiting en voelen we ons redelijk thuis.

• Ons werk: ondanks dat we ons alleen richtten op het settelen mochten we al drie uitnodigingen aannemen om te trainen 😉 Leven met handen open …

In kerk vertelde ik iemand over de waterprojecten en de kassen in Ecuador (zonder iets over training te vertellen) en hij nodigde ons uit om een vakgerichte klas te verzorgen

We zijn gevraagd om specifiek programma te maken voor vluchtelingenwerk en we hopen in september 2020 de eerste uitzending te doen.

Voor mei zijn we gevraagd om een team te begeleiden en trainen voor uitzending naar Centraal-Azië. Speciaal aan dit team is dat het een gemengd team is van Noord- en Zuid-Amerikaanse zendelingen. In Centraal Azië zullen zij zich richten op landbouwverbeteringsprojecten.

---

Het zou maar een korte update worden maar toch is het weer een beetje-lang-verhaal geworden. Om het compleet te maken ter afsluiting nog een liedje van Rob Favier:

Ik geloof met lege handen, ik weet ook wie ze vult,
maar dat vraagt wel overgave en veel geduld.
Dat gaat niet om successen, die zijn morgen weer voorbij.
maar om een God die blijft geloven, een God die blijft geloven,
in zijn kinderen … en daarom zelfs in mij, in ons

Wim en Nienke

---

Ps. De afgelopen week zijn de amadelen in de boomgaard geoogst en net als Ruth (die van de Bijbel) zijn we achter de oogsters aan geweest en hebben we de overblijfselen geraapt. Zie hieronder familie De Groen aan de amandeloogst!